Jestem już przecież na to za stary. Jak radzić sobie z wymówką wieku?

To choroba naszych rodziców i dziadków. Są już za starzy na zmiany, za starzy na podjęcie ryzyka, za starzy na wszystko. Pora się kłaść i umierać?

Mój sąsiad był sprzedawcą ubezpieczeń, ale od zawsze chciał być muzykiem. Czuł się niespełniony w obecnej pracy. Bał się zmienić zawód, bo jak tłumaczył musiałby zaczynać wszystko od nowa, a jest już na to za stary. Miał 38 lat…

GettingOld

Jesteś tak stary, jak się czujesz. To nie działa. Ludzie z jakiś dziwnych powodów są zmęczeni życiem, pracą i wszystkim dookoła i ten wszechobecny stres sprawia, że czują się staro.

Nigdy nie jest za późno. Nope. Bo jak wytłumaczyć komuś, kto myśli, że już za późno na zmiany, że jeszcze nie jest za późno na zmiany? Skomplikowane.

Skoro inni w tym wieku mogą, to ty też możesz… Brazylijczyk Samuel Malheiros rozpoczął naukę języka angielskiego w wieku 80 lat. Harland Sanders założył KFC w wieku 65 lat. Ale powiedz szczerze, czy gdy chodziłeś do szkoły to lubiłeś, jak Twoja mama mówiła: „Skoro Jasiu dostał piątkę, to ty też możesz”? No właśnie…

D. Schwartz w książce „Magia myślenia na wielką skalę” prezentuje ciekawe rozwiązanie tego problemu. Chcę, żebyś wcielił się na chwilę w rolę sąsiada, o którym pisałem na początku. Teraz odpowiedz mi na pytanie: kiedy zaczyna się wiek produkcyjny człowieka? W jakim wieku człowiek jest już zdolny do wykonywania pracy zawodowej? Podpowiem – w 18. roku życia. A teraz odpowiedz mi proszę kiedy wiek produkcyjny człowieka się kończy? Kiedy człowiek przestaje być zdolny do pracy? Około sześćdziesiątego-któregoś roku życia, albo nawet później. Prawda? Masz 38 lat. Zakładając, że w wieku 67-68 lat przejdziesz na emeryturę zostało ci jeszcze prawie 30 lat produktywności. Pomyśl: zużyłeś dopiero 20 lat produktywności z 50. Nie dotarłeś nawet do połowy. A twierdzisz, że jesteś już za stary. Czy to nie jest dowód na to, że jesteś jeszcze całkiem młody?

A przecież czeka Cię jeszcze kilka ładnych lat życia na emeryturze, no chyba, że planujesz wcześniej kopnąć w kalendarz. Więc zadaj sobie pytanie – czy skoro całe życie byłeś nieszczęśliwy, to zniesiesz tą sytuację drugie tyle? Potraktuj czas, który potrzebujesz do dokonania zmiany jako inwestycję – czym są 2-3 lata w porównaniu do tych trzydziestu, które ci jeszcze zostały? Nie jesteś za stary, żeby coś zrobić. Jesteś za młody, żeby tego nie zrobić. 

Mam nadzieję, że tym wpisem uda mi się dotrzeć chociaż do jednej osoby. Ograniczenia istnieją tylko w naszych umysłach. Jeśli macie inne propozycje radzenia sobie z wymówką wieku piszcie proszę w komentarzach i dzielcie się swoimi pomysłami.

Reklamy

13 responses to “Jestem już przecież na to za stary. Jak radzić sobie z wymówką wieku?

  1. Też tak uważam, wszystko zależy od determinacji człowieka i woli walki. Faktem jest, że obie te cechy są silniejsze w młodszym wieku 😉

      • Poczucie, że przecież coś się już w życiu osiągnęło; poczucie, ze w pewnym wieku już nie wypada chwytać się za rzeczy przypisane na ogół młodym; poza tym sprawność umysłowa i fizyczna nie jest taka sama. Dlatego podziwiam tych, którzy mimo wieku aktywnie działają w tej materii.

    • Młodzi ludzie często nie musieli o nic walczyć, więc nie wiedzą jak to robić. Gdy spotka ich zadanie, które przerasta ich możliwości czesto się po prostu poddają

  2. Nigdy na to nie patrzyłem w ten sposób. Po przeczytaniu tego artykułu użyłem tego argumentu w rozmowie z moim dziadkiem. Niezłą miał minę, ale nic się nie odezwał 😀

    • Może czasami ten dystans staje się zbyt duży i dlatego mamy wrażenie, że już jesteśmy za starzy?

  3. Nie należy zapominać, że są jeszcze szufladki, do których z czasem, niejako poza naszą uświadomioną chęcią, nas wrzucono, lub co gorsza zrobiliśmy to sobie sami. A im dłużej się w tej szufladce pozostaje, tym bardziej staje się ona dla wszystkich naszym „domem” i spróbuj później przekonać innych, że możesz coś więcej. Siebie czasami trudno przekonać, że warto wyjść z tego przytulnego, bezpiecznego miejsca, szczególnie, gdy przy pierwszych próbach pojawiają się bolesne porażki. Wyrwać się z tej pułapki można tylko dzięki mieszkance determinacji, szczęścia, przypadku, kontaktów, odwagi i faktycznych umiejętności w innej dziedzinie. Niewielu się niestety udaje

  4. ciesze się, że trafiłam na ten post. Mam dopiero dwadziesta parę lat a czasami wydaje mi się, że już za późno żeby np studiować coś innego albo spróbować coś zrobić a przecież całe życie przede mną.

    • Ten post jest po to, żeby pomóc w takich rozterkach, z jakimi Ty się zmagasz. Cieszę się również, że trafiłeś na ten post i cieszę się z Twojego komentarza. Dla takich chwil warto pisać!

  5. Kurde… Rozumiem, że nie macie siły, ochoty, czasu (czy można mieć coś, co jest niematerialne?), ale serio tłumaczycie wasze lenistwo tym, że jesteście za starzy. Bez jaj. Ruszcie dupki i zapierdalajcie żeby coś osiągnąć 😀

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s